Interieur, ideeën, inrichting: woonkamer, badkamer, keuken... - Liever Interieur

Liever in
blog

De Liever Koffietafelblog

Iedere maandag, woensdag & vrijdag: een prikkelende interieurblog van het team achter Liever.
Met mooie meubels, groot beeld, vernieuwende visies & ideeën voor je interieur.

Salonpraat van Lex: ” Mode smaak, stijl”

Tuesday, July 30th, 2013

Header Alexander

Coco Chanel zei ooit:”Mode gaat; stijl blijft”.imgres

Mooi dat ze gelijk had. Maar; Chanel impliceert hiermee ook dat stijl boven mode gaat. Dat is nogal wat… maar ik begrijp haar wel want: is het niet zo dat je mode kunt kopen maar stijl moet hebben? Dat impliceert ook dat niet iedereen stijl kan hebben. Het kan pijnlijk worden voor sommigen wanneer ze zichzelf eerlijk willen beoordelen op het wel of niet hebben van stijl. Maar, voordat je überhaupt kunt oordelen over deze probleemstelling moet je je eerst verdiepen in de vraag.

Hier een korte cursus ‘Stijl en hoe die te ontwikkelen’. Enig stijlgevoel heb je meestal wel en ontwikkelt zich vaak gedurende je leven; heb je ‘het’ niet dan kun je het toch ontwikkelen. Wel een tip vooraf: haal nooit stijl en smaak door elkaar maar daarover straks meer.

Eerst dan maar even de definitie: stijl komt van stelum dat ‘steunpilaar’ betekent. Een andere betekenis vindt z’n oorsprong in het Frans: style dat ‘schrijftrant’ betekent. Nu een definitie die beiden combineert:

‘Stijl is een cultuur waarin een of meerdere mensen leven of proberen te leven’. Stijl als steunpilaar en trant van leven. Dat leefstijl dus eigenlijk de cultuur is van iemand brengt al meer verheldering. Iemand heeft, in heel algemene zin, in het leven een aantal bakens of steunpilaren die richting geven wanneer er keuzes gemaakt moeten worden.

Goed. Maar waarom voelt de een haarfijn aan dat een stof kunstvezels bevat of dat een schilderij vervalst is en de ander helemaal niet? Maar die persoon die dat niet kan, kan weer feilloos aanvoelen dat de ene uitvoering van Bach niet zo sterk is als een andere. Dus; het gaat ook over aanleg. De een kan dit; de ander dat. Als je je genoeg in je aanleg verdiept hebt ontwikkelt zich ook een eigen smaak. Je moet dus nooit tegen iemand roepen; ”je hebt geen smaak”, maar eerder iets van: ”verdiep je er nu eens in!” Want je kunt iemand nooit z’n slechte smaak verwijten.

Maar ‘stijl’ gaat veel verder dan een ontwikkelde smaak. ‘Stijl’ is eigenlijk dat je precies weet wie je bent, wat je kunt en vooral wie je niet bent en wat je niet kunt. ‘Stijl’ wordt dan een heel breed begrip want het kan ook gaan over taalgebruik, tafelmanieren et cetera. ‘Stijl’ wordt dus zeker ook bepaalt door afkomst en opvoeding.

De magie van stijl? Het trekt gelijkgestemden, soms uit heel andere werelden, aan. Een werk, gesprek of uitvoering wordt dan vaak bovenmatig goed. Misschien niet meer in de mode maar wel, door z’n boven gemiddelde uitvoering, bij velen blijvend in de smaak en misschien wel een bijgedrage aan de smaak ontwikkeling.

En als ‘iedereen’ het dan mooi vindt hebben we een ‘klassieker’. Maar ja die worden dan weer vaak aangeschaft door mensen die zelf weinig smaak hebben. Of nee; ze hebben zich niet voldoende verdiept.
handtekening

Alexander van Straten (interieur) architect

portret3zw-w kopie

werkt al 20+ jaar als meubelontwerper en interieurarchitect. Hij ontzorgt zijn klanten door beslissingen te nemen over meubilair, bouw en inrichting. Hij gelooft in duurzaamheid en schoonheid .

 

Salonpraat van Lex: “Bedekt”

Monday, July 15th, 2013

Header Alexander

Ik liep laatst door de stad. Lopen is heerlijk. Je ziet heel veel en door het lage tempo kun je ook naar binnen kijken. Buitenlandse bezoekers of vrienden verbazen zich er altijd over. ‘Je ziet ‘alles’ bij jullie! Ja; en we schijnen het niet erg te vinden om elkaar onderuit gezakt op de bank t.v. te zien kijken. Met de benen wijd…

 Nu loop ik regelmatig door een bepaald straatje en daar staan 4 of 5 identieke jaren ’30 huizen. Keurige identieke tuintjes, identieke voordeuren en identieke bellen en nummerplaatjes. Geheel afwijkend van de rest van die straat waar het toch echt 2013 is. Toch zijn de bewoners individuen met een individuele smaak. Althans, dat denk ik. Maar misschien hebben ze achter de voordeur ook wel identieke interieurs met identieke grijze vensterbanktegels en identieke paneeldeuren. En de t.v. in de zelfde hoek. Toen ik ‘t.v.’ dacht, kwam het in mij op dat deze bewoners waarschijnlijk nog zo’n ouderwetse TV hadden dus niet zo’n ‘platte’. En dus ook allemaal dezelfde die alleen maar in de hoek kan omdat hij anders niet past en ook omdat daar de aansluiting zit. Want er is natuurlijk geen WiFi.

Knipsel

Zou er ook een fauteuil zijn voor ‘hem’ en een voor ‘haar’? En zou die van ‘haar’ al een keer opnieuw zijn bekleed omdat zij wat zwaarlijvig is en er daardoor wat meer slijtage is ontstaan? Zouden er bij alle huizen kleden over de tafels liggen? Of zou er bij 3 van de 4 nog een originele Bruijnzeel keuken te vinden zijn? Een met zo’n ingebouwde snijplank die je naar buiten kunt trekken? Zouden de buren elkaar kennen? Het moeten goeie buren zijn die al decennia naast elkaar wonen. En wat zou er op nummer 12 op het porseleinen planchet boven de wastafel op de logeerkamer staan? Een keurig glas voor water of zo’n aangekalkt plastic bekertje uit 1972?

We weten het niet. En waarom niet? Omdat er bij alle vijf de huizen vitrage voor de ramen hangt. Dichte, ouderwets geplooide vitrage.Vitrage die laat raden wat er achter te zien is en hoe er geleefd wordt. Dus geen ‘tweeling’ verchroomde vazen, symmetrisch in het midden zodat je weet dat men wel eens naar Huis & Tuin kijkt. Geen ‘jaloezieën’ die je nodig hebt om brandende tropen zon buiten te houden die we helemaal niet hebben hier. Geen inkijkje in wat voor levens in die huizen wordt geleefd. Helemaal niets te zien behalve die vitrage.

Het is veel leuker Anonimiteit; heerlijk. Lekker rustig voor je hoofd het is net Duitsland of België in dat stukje straat. Ik hoop altijd dat de voordeur open gaat als ik er langs loop. Wie weet krijg je dan een glimp te zien van wat zich daar binnen voor een leven afspeelt.Of…nee: ik wil het helemaal niet weten. Ik loop verder en loer hier en daar naar binnen. Waren er maar meer huizen met van die dichte vitrage.

handtekening

Alexander van Straten (interieur) architect

portret3zw-w kopie

Alexander van Straten werkt al 20+ jaar als meubelontwerper en interieurarchitect. Hij ontzorgt zijn klanten door beslissingen te nemen over meubilair, bouw en inrichting. Hij gelooft in duurzaamheid en schoonheid .

Salonpraat van Lex: “Met hart en groen”

Monday, July 1st, 2013

Header Alexander

Wist je dat als we, na de oorlog niet ‘gekozen’ hadden voor ‘het groene hart’ je dan misschien wel heel anders zou wonen dan je nu doet?

Immers; na de oorlog (de Tweede, voor diegene die anders denken aan de oorlog in Afghanistan of zo…) na die oorlog dus, hadden we een enorm tekort aan woningen en kapotte- of verpauperde steden. Nu was het natuurlijk de gelegenheid om de zaak eens goed aan te pakken. Alles goed ontwerpen en klaar maken voor de toekomst. Dit is ook best gelukt hier en daar. De Coolsingel was wereldwijd een toonbeeld van ‘moderniteit’ en architecten en stedenbouwers van over de hele wereld kwamen kijken. Maar wel inmiddels gedateerd en gerenoveerd. Een paar decennia verder, in de jaren zestig ontstond de Bijlmermeer, naar de principes van de Frans-Zwitserse architect Le Corbusier. (Corbu voor de intimi). Ook alweer gesloopt op een flat na. Nog weer iets later, begin jaren zeventig kwam Hoog Catharijne in Utrecht gereed. Zo lelijk dat allen al de plannen om te gaan renoveren al 20 jaar duurden.

Blog lex

Wat hebben deze projecten nou eigenlijk gemeen? We vinden ze nu alle drie ‘mislukt’. Hoe kan het nu dat we een mooi zestiende- of zeventiende eeuws stadje als bijvoorbeeld Vianen nog steeds aantrekkelijk vinden en de drie naoorlogse mega visies op onze stedenbouw achterhaald, lelijk en mislukt vinden?

Mmm. Politiek? Geld? Ja; natuurlijk. Maar vooral gebrek aan geduld en het lef om een verantwoordelijke visionair aan te wijzen. Met besluitvorming die alleen tot stand kan komen door een visie neer te leggen en vast te houden kunnen we ergens komen bij de inrichting van onze woonomgeving, zowel op grote als kleine schaal. De verschijningsvorm van Schiphol, toch een complexe stad op zich, heeft een heldere en duidelijke verschijningsvorm. Dat komt omdat er een verantwoordelijke partij is die de leiding heeft. (In dit geval het bureau Benthem en Crouwel). Mooi of lelijk? Nee; helderheid; het maximale wat je kunt bereiken in de stedenbouw. De rest moet komen van getalenteerde architecten en ontwerpers. Zolang er nog nota’s geschreven, en politiek ondersteund(!) worden, die ons moeten laten geloven dat ‘we’ de randstad moeten inrichten zoals New York is vorm gegeven….tsja, wat moet je dan als burger?

De ‘menselijke’ maat is een modern mantra geworden op allerlei terrein. Als dit mantra op iets van toepassing zou moeten zijn is het wel de stedenbouw. Stel je voor dat we het groene hart hadden opgegeven maar daardoor het typisch Nederlandse grondgebonden wonen behouden hadden….….’ Met flink veel glas dan kun je zien hoe of het bankstel staat bij Mien…’?Of toch een prachtig landelijk ingericht ‘Gooi- voor-iedereen’ tussen de vier grote steden?  Ach, we leven in een tijd van brede herbezinning. Dan kan deze herbezinning er toch ook nog wel bij?

handtekening

Alexander van Straten (interieur) architect

portret3zw-w kopie

Alexander van Straten werkt al 20+ jaar als meubelontwerper en interieurarchitect. Hij ontzorgt zijn klanten door beslissingen te nemen over meubilair, bouw en inrichting. Hij gelooft in duurzaamheid en schoonheid .


blog rss feed